فریضه ، رابطه

«فریضه، رابطه» آیه پایانی سوره آل‌عمران را از زاویه‌ای اجتماعی می‌خواند: «اصبروا، صابروا و رابطوا». سخن از این است که جامعه مؤمن فقط با صبر فردی ساخته نمی‌شود؛ باید مقاومت جمعی و «رابطه» نیز شکل بگیرد. پیوند میان انسان‌ها، شبکه‌سازی، حفظ ارتباط دل‌ها و جلوگیری از تنهایی و پراکندگی، در این نگاه بخشی از یک دستور قرآنی و نه صرفاً کار جانبی فرهنگی است. «فریضه رابطه» تلاش می‌کند اهمیت روابط مؤمنانه را در تاب‌آوری جامعه نشان دهد و توضیح دهد چرا بسیاری از آسیب‌های اجتماعی وقتی شدیدتر می‌شوند که حلقه‌های ارتباط، رفاقت و مسئولیت مشترک ضعیف شده باشند.