خبیث و طیب

«خبیث و طیب» از تجربه سبک‌شدن پس از اعتکاف آغاز می‌شود و آن را نشانه چشیدن «لذت پاکی» می‌داند. این مجموعه میان لذت‌های مادی که بیشتر رفع نیاز و دردند، و لذت‌های معنوی که چیزی به جان انسان اضافه می‌کنند تفاوت می‌گذارد. اعتکاف، زیارت و روضه نمونه‌هایی معرفی می‌شوند که انسان را با کیفیت دیگری از لذت آشنا می‌کنند و در نتیجه جذابیت برخی آلودگی‌ها را کاهش می‌دهند. عنوان «خبیث و طیب» ناظر به همین تمایز است: اینکه انسان پس از تجربه طهارت، بتواند پاک و ناپاک را نه فقط در حکم، بلکه در ذائقه و تجربه درونی خود نیز تشخیص دهد.