جلسه دویست و بیست و سه

ادامه روایت امیرالمومنین علی علیه‌السلام در خصوص رزق
رابطه حق‌گویی و رزق
رزق حقیقی شامل چه کسانی می‌شود؟
اجابت مؤذن به چه معناست؟!
ترک حرص و طمع دنیا

‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼

«بسم الله الرحمن الرحیم. و قول الحق یزید فی الرزق و اجابه المؤذن تزید فی الرزق و ترک الکلام علی الخلاء یزید فی الرزق».
امیرالمؤمنین علیه السلام، در عواملی که موجب افزایش رزق می‌شود، به نکات دیگری هم اشاره می‌فرمایند. می‌فرمایند که حرف حق موجب افزایش رزق می‌شود؛ حق‌گویی رزق انسان را افزایش می‌دهد. اساساً اتصال به حق و در واقع وابستگی به حق در همه شئون و جوانب، حقیقی شدن انسان می‌شود. افزایش رزق هم در واقع به این معناست که رزقِ حقیقت را دریافت می‌کنی، نه اینکه خدای متعال یک چیز ابتدایی نوشته و بعضی کارها باعث می‌شود که انسان از آنی که خدا برایش نوشته، بیشتر گیرش بیاید. نه، برعکس؛ خدا یک چیزی برای ما نوشته، معمولاً ماها به خاطر گناهانمان، غفلت‌هایمان و اشتباهاتمان از آن رزق اصلی محرومیم. همه به کمتر از آنچه خدا برایمان نوشته، زندگی می‌کنیم. هرچه که انسان حقیقی‌تر بشود، رزق او هم حقیقی‌تر می‌شود، به آن رزق حقیقی برگشت خواهد کرد و سهم از آن رزق حقیقی خواهد داشت. این معنای یکی از معانی این است که حرف حق موجب افزایش رزق است.
یکی دیگر از عوامل افزایش رزق، اجابت مؤذن است. مؤذن وقتی که اذان می‌گوید، یک معنای اجابت مؤذن به این است که انسان اجابت بکند. خب، مؤذن دارد دعوت به نماز می‌کند، «حَیَّ عَلَی الصَّلاه» دارد می‌گوید. انسان مؤذن را اجابت بکند و بیاید نماز بخواند. یک معنایش این است که همان نماز اول وقت می‌شود. یک معنای دیگرش هم این است که انسان تکرار بکند با مؤذن. خوب خیلی از ماها حواسمان پرت است، مؤذن دارد اذان می‌گوید، سرمان توی گوشی است یا داریم صحبت می‌کنیم، اعتنا نمی‌کنیم به کلام مؤذن. یکی از معانی اجابت مؤذن این است که انسان تکرار بکند. حتی گفتند اگر حین تخلیه هستش، باز هم در آن حال تکرار بکند آن فقرات اذان را و با مؤذن همراهی بکند. خب، این هم از اجابت مؤذن.
«و ترک الکلام علی الخلاء یزید فی الرزق». یکی دیگر از عوامل افزایش رزق این است که انسان در خلا، همان محل تخلیه، به قول امروزی‌ها سرویس بهداشتی، آنجا کلام را ترک بکند. پس، ما برخی از چیزهایی که به عنوان عامل افزایش رزق می‌بینیم، «تُروک» است؛ چیزهای ترک کردنی است. وقتی با نیت و توجه ترک بکند، یعنی مقید به اینکه حرف نزند در آن حال، مگر ذکر که «ذکرُاللهِ حَسَنٌ علی کل حال». ذکر خدا در هر حالی خوب است، در این حال هم اگر انسان ذکر الهی را داشته باشد، خوب است. شکر الهی کند بابت نعمت تخلیه، بابت نعمت تغذیه، بابت نعمت سلامت. توجه به این داشته باشد که خدای متعال دارد از او نجاست را دور می‌کند، پلیدی و کثیفی را دور می‌کند. توجه به حق تعالی داشته باشد در ابعاد مختلف. آداب تخلیه را مراعات بکند. توجه به ثواب داشته باشد، در این شستن ثواب دارد، مقدمه وضو، مقدمه نماز، نماز با تخلیه فضیلت دارد. اگر حبس بول بکند مثلاً، این حرمت دارد، موجب عقوبت می‌شود. توجه به این مسائل که باشد، این همه‌اش ذکر است. به زبان هم می‌تواند بیاورد که در کتب ما، در کتب سُنَن و آداب، روایت فراوانی در مورد اذکار حین تخلیه حتی ذکر صلوات را گفتند در آن وقت خوب است، که هر وقتی ذکر صلوات، ذکر لا اله الا الله خوب است. همین‌طور لا حول و لا قوه الا بالله. در صورت این‌ها، همه ذکر خداست، این کلام بودنش هیچ اشکالی ندارد. ولی کلمات دیگری که حالا شعر می‌خواند، سوت می‌زند، موسیقی را زمزمه می‌کند، با کسی دارد حرف می‌زند، گاهی برخی موارد هست طرف تو سرویس بهداشتی تلفن صحبت می‌کند، مخصوصاً بین غربی‌ها خیلی رایج است که می‌نشینند و روی آن سرویس فرنگی مشغول هزار فعالیت می‌شوند. این‌ها همه کراهت دارد و ترک این کار هم موجب رزق است.
«و ترک الحرص یزید». یکی از آن بخش‌های بسیار جالب در این عوامل افزایش رزق، این بخش است: انسان حرص زدن را ترک کند. همینی که بین ماها خیلی رایج است که مثلاً یک کیلو شکر لازم داریم، پنج کیلو شکر می‌خریم. یک کیلو سیب لازم داریم، پنج کیلو سیب می‌خریم. حرص می‌زنیم، فکر می‌کنیم که مثلاً پوشک بچه ممکن است تا هفته دیگر گران بشود، دو بسته می‌خریم. فلان چیز دارد گران می‌شود، حالا نه احتمالاً واقعاً دارد گران می‌شود، حرص می‌زنی بیشتر می‌خریم که خود همین هم باعث می‌شود گران‌تر بشود اتفاقاً. این جور وقت‌ها حرص نزدن موجب افزایش رزق می‌شود، رزقت را بیشتر می‌کند. در واقع باعث می‌شود که گاهی این حرص، رزق را کاهش می‌دهد. ترک حرص موجب افزایش رزق می‌شود. یکی از عوامل افزایش رزق همینه که انسان، این حرص هم منظور حرص عملی است؛ چون حرص باطنی را که به این سادگی‌ها نمی‌شود ترک کرد و داریم، حالا حالاها هر چقدر هم انسان رشد بکند باز هم باهاش هست. این حرص، حتی حرص معنوی هم بالاخره به قول علما و بزرگان تا آن اواخر کار با انسان هست، ولی حرص مادی را، بروزش را می‌شود مهار کرد و کنترل کرد که انسان حرص نزند، لااقل بروز ندهد حرصش را. این ترک حرص خودش موجب افزایش رزق می‌شود. آنچه نیاز ماست در واقع خود خدای متعال برطرفش خواهد کرد. ان شاء الله اهل عمل به این روایات بشویم. والحمدلله رب العالمین.