جلسه سیصد و سه

جلسه سیصد و سه

جهاد با نفس

معرفی

لعن و نفرین انسان متکبر توسط زمین
جایگاه انسان متکبر دربرابر خدا
بندگان متواضع، مورد محبت زمین
سرزنش انسان سرکش در قرآن

متن کامل

‼ توجه: متن زیر توسط هوش مصنوعی تایپ شده است ‼

بسم الله الرحمن الرحیم
عَن أَبِی عَبدِاللهِ علیهِ السلام قالَ: قالَ رَسُولُ اللهِ صلی الله علیه و آله: «مَن مَشا فی‌الأرضِ خَیلانًا لَعَنَتْهُ الأرضُ و مَن تَحْتَها و مَن فَوقَها.»
امام صادق علیه‌السلام فرمودند که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «هرکس متکبرانه روی زمین راه برود، زمین و زیر زمین و روی آن، لعنش می‌کنند.» همه موجودات شعور دارند، درک دارند، بهره‌ای دارند از فهم حقیقت و همه موجودات، عبد نسبت به خودشان درک به این دارند که فقیرند و محتاجند. خدای متعال را تسبیح می‌کنند، برای خدا شریک، قائل نیستند و کبریا را در برابر خدا تحمل نمی‌کنند.
در بین موجودات، تنها کسی که ادعا دارد و خودش را در برابر خدا نشان می‌دهد، ابراز وجود می‌کند و اظهار وجود می‌کند، انسان است؛ خصوصاً انسان متکبر. برای خودش جایگاهی قائل است در برابر خدا. پشتوانه امکانات ظاهری که دارد، نسبت به مخلوقات خدا تکبر می‌ورزد. امکانات ظاهری با پول، قدرت، حسب، تعصب، گاهی علم و گاهی زیبایی. پشتوانه این‌ها، خودش را از مخلوقات الهی بالاتر می‌داند، از دیگران بالاتر. اونی که این شکلی بشود، همه این موجودات لعنش می‌کنند؛ چه زمین، چه موجودات زیر زمین و چه موجودات روی زمین. منظور از این‌ها، یا حشرات و حیواناتی است که زیر زمین زندگی می‌کنند و یا منظور مرده‌هایی است که زیر زمین دفن شده‌اند. به هر حال، منظور این است که همه هستی، به این آدم واکنش منفی نشان می‌دهد، با او تقابل می‌کند، با او برخورد می‌کند و لعنش می‌کند.
این لعن هم فرستادن از رحمت است و یک جورهایی به زبان امروزی می‌شود همان انرژی منفی. موجودات از کسی که متکبر است، خوششان نمی‌آید. این زمین خوشش نمی‌آید از کسی که با تکبر روی او قدم می‌زند. ابراز علاقه نمی‌کند، ابراز ترحم نمی‌کند به کسی که متکبرانه روی او قدم می‌زند. زمین آفریده شده برای اینکه در خدمت بندگان خودش باشد. خودش هم بنده خداست، خودش هم در برابر خدا خاضع و خاشع است و در برابر بندگانی که خاضع و خاشعند، واکنش محبت‌آمیز نشان می‌دهد. زمین به این‌ها علاقه دارد. زمین در مرگ این‌ها گریه می‌کند و لذت می‌برد از اینکه: «العبادالرحمن یمشون علی الارض هونا»؛ یعنی بندگان رحمان روی زمین با تواضع و خاکساری و افتادگی راه می‌روند. زمین کیف می‌کند. عباد الرحمن آن‌ها هستند که این شکلی‌اند و بهره از رحمت دارند؛ ولی اگر این‌طور نبودند، بهره از لعنت دارند. همه موجودات لعنش می‌کنند. خود این زمین هم لعنش می‌کند بابت این ویژگی‌اش.
روایت بعدی از امام باقر علیه‌السلام فرمودند: «قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: وَیلٌ لِمَن یَخْتالُ فِی الأَرضِ، یُعاندُ و جَبارَالسّماواتِ وَ الأرضِ.» «وای به حال کسی که سرکشانه در زمین تکبر دارد و عناد دارد با جبار آسمان‌ها و زمین.» جبار، آنی است که در آیه قرآن فرمود: «عناد می‌ورزد در برابر خدا.» این آدم، خودش را کسی می‌داند و انکار دارد ذلت خودش را، خاکساری و بندگی خودش را. قدرت خدا را، احاطه و تسلط خدا را انکار می‌کند. متکبر این شکلی، قلدر و دشمن با حقیقت است. حقیقت را انکار می‌کند، تن نمی‌دهد و نمی‌پذیرد. عناد دارد نسبت با خدای متعال. خدا ان‌شاءالله همه ما را از این ویژگی‌های زشت خلاص و نجات عنایت بفرماید.

نظرات کاربران

هنوز نظری ثبت نشده است.